Kazanie bpa Galarrety — Lourdes, 25 X 2014

Tłumaczenie/streszczenie kazania bp Alfonso de Galarrety wygłoszonego w czasie Mszy św. ku czci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, odprawionej w dniu 25 października 2014 r. podczas międzynarodowej pielgrzymki Bractwa Św. Piusa X do Lourdes. Streszczenie kazania odczytał ks. Karol Stehlin.

Jego Ekscelencja zaprasza nas dziś do refleksji na temat naszego patrona, św. Piusa X, który przekazał nam wspaniały środek zaradczy przeciw apostazji mówiąc, że musimy odnowić wszystko w Chrystusie. Ten sam papież daje nam sposób na osiągnięcie tego, czyli naszą Panią: do królestwa Chrystusa poprzez królestwo Maryi.
Dziś odnowimy poświęcenie się Bractwa Św. Piusa X i wszystkich naszych przyjaciół i rodzin Niepokalanemu Sercu Maryi. Poświęcenie się oznacza, że musimy współpracować na rzecz rozwiązania kryzysu w Kościele, a czynimy to szczególnie wtedy, kiedy poświęcamy się w życiu. Nasza Pani powiedziała w Lourdes: „Ja jestem Niepokalane Poczęcie”. W ten sposób uczy nas, że jest pełna czystości i światła. To światło rozprasza ciemność. Dzięki temu światłu otrzymujemy pełnię Jej wiary, Jej nadziei i Jej miłości. Tak oto Ona staje się dla nas wzorem, ideałem, który zawsze musimy naśladować, zwłaszcza pod względem wiary, która jest dziś tak bardzo ważna, żeby zwalczać błąd, kłamstwo, herezję. Wszystko to otrzymujemy przez Maryję.
Niepokalane Serce Maryi implikuje także postęp i odnowienie poświęcenia się. Odnowić poświęcenie się oznacza dać wszystko i na zawsze. To jest owoc miłości, którą darzymy Boga przez Maryję. Co to znaczy poświęcić się? To dostosować naszą wolę i nasze pragnienia do woli Boga i do woli naszej Pani. Niepokalane Serce Maryi jest płomieniem miłości Boga i miłości bliźniego ponieważ, poprzez swoje FIAT, Ona złożyła całą swoją pokorę, całą swoją ufność w naszym Panu Jezusie Chrystusie. I ponieważ Ona była poświęcona Bogu, my także musimy poświęcić się Jej, zjednoczyć się z Nią, a zwłaszcza służyć Jej: nie tylko naśladować Ją, ale stać się Jej sługami i apostołami. Bóg pragnie, Jezus pragnie, aby czcić Niepokalane Serce Maryi oraz pragnie Jej triumfu. Bóg objawia się i mówi: czyńcie tak. I my musimy tak czynić: musimy poświęcić się Jej apostolatowi, żeby mogła królować.
Być apostołem, oznacza, po trzecie, zadośćuczynić i pocieszyć Niepokalane Serce Maryi. Oznacza to wzrost ducha poświęcenia się w naszych sercach. Pocieszając Niepokalane Serce Maryi i współczując Jej mamy zadośćuczynić za te wszystkie okropne świętokradztwa i grzechy popełnione przeciwko Niej i przeciwko Jej Synowi. W ten sposób, jak uczy nas Ona w Fatimie, osiągniemy nawrócenie biednych grzeszników, nawrócenie członków Kościoła. Zadośćuczynimy za grzechy i w ten sposób będziemy współpracować z Nią na rzecz zbawienia biednych grzeszników. Dlatego musimy zadośćuczynić i czynić pokutę za członków Kościoła. Nie wystarczy tylko krytykować. Oczywiście, musimy wyznawać naszą wiarę integralnie, ale przywrócenie porządku i woli Boga i Jezusa Chrystusa może dokonać się tylko na drodze osobistej świętości. A świętość osiąga się przez poświęcenie i to poświęcenie ofiarowane przez Maryję. Ona daje dam łaski, by zadośćuczynić, by pocieszyć i by zjednoczyć się z ofiarą Pana naszego Jezusa Chrystusa, co tak pięknie i trwale przekazał nam nasz czcigodny założyciel, arcybiskup Lefebvre.

Kończąc, biskup prosi nas bardzo, abyśmy ufali naszej Pani. Ona jest naszą nadzieją i nadzieją Kościoła i nie możemy mieć co do tego żadnych wątpliwości. Ona jest naszą Matką. Ona jest Matką mistycznego ciała naszego Pana Jezusa Chrystusa. To potężna Matka, a my wszyscy jesteśmy Jej dziećmi. Jest obiecane, ze na końcu Ona zwycięży i Jej Niepokalane Serce zatriumfuje.

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2021 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji