Kazanie bpa Tisser de Mallerais — Lourdes, 27 X 2014

Kazanie wygłosił biskup Bernard Tisser de Mallerais w czasie Mszy św. ku czci św. Piusa X, odprawionej w dniu 27 października 2014 r. podczas międzynarodowej pielgrzymki Bractwa Św. Piusa X do Lourdes (tłumaczenie z jęz. francuskiego).

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

Wielebni Biskupi i Kapłani, drodzy Wierni,

Obchodzimy święto św. Piusa X — założyciela Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X, które jest spadkobiercą świętego papieża.
Życie Arcybiskupa Lefebvre można streścić w jednym wypowiedzeniu: „Msza św. dla Chrystusa Króla”. Arcybiskup właśnie Piusa X uczynił niebiańskim patronem założonego przez siebie Bractwa Kapłańskiego. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że zastosowało ono dewizę św. Piusa X: „Wszystko odnowić w Chrystusie”. Widzimy, jak ta dewiza staje się: po pierwsze — zastosowanym przez Arcybiskupa Lefebrve programem jednoczącym nie tylko członków bractwa, po drugie — narzędziem walki z rewolucją.
Powiedziałem, że program św. Piusa X jest programem jednoczącym: „Wszystko odnowić w Chrystusie”. Wszystko jest objęte obszarem panowania Chrystusa. Chodzi o przywiedzenie wszystkich rzeczy ziemskich pod panowanie jednego Przywódcy, Pana, którym jest Nasz Pan Jezus Chrystus. Ten program scala wszystko w Naszym Panu Jezusie Chrystusie: życie kapłana, życie zakonne, życie rodziny chrześcijańskiej, doskonałe życie katolickiej szkoły i życie publiczne. Nic nie wymyka się suwerennej władzy Naszego Pana Jezusa Chrystusa, przez którego i dla którego wszystko zostało stworzone. Nawet porządek doczesny nie wymyka się spod pierwszeństwa powszechnej władzy Naszego Pana Jezusa Chrystusa: pierwszeństwa natury, jako człowieka-Boga, jedynego człowieka, który jest Bogiem między nami, który jest i Kapłanem, i Królem, oraz pierwszeństwa miłości i zwycięstwa przez Krew swojego Krzyża. Nikt nie wymyka się ekonomii odkupienia: ci, którzy Go zaakceptują przez wiarę w Niego i którzy będą zbawieni, i ci , którzy Go odrzucą. Nikt nie wymyka się planowi ekonomii odkupienia!
Arcybiskup Lefebvre znalazł bardzo prosty środek, aby zrealizować plan: „wszystko przywieść do Chrystusa”; środek dobry, środek zasadniczy — Mszę świętą, świętą ofiarę Mszy, zgromadzenie wszystkich ludzi wokół ołtarza przebłagalnej ofiary Mszy św. Oto podstawowy środek zwycięstwa! Ta ofiara, Msza św., jest ofiarą zwyciężającą! Dlaczego? To przez Drzewo swojego Krzyża Pan Nasz podbił dusze.
„Regnavit a ligno Deus Bóg króluje przez Krzyż (z Krzyża)”. Śpiewamy ten tekst w Vexilla Regis w czasie obchodów Męki Pańskiej. Z tym też hymnem na ustach maszerowali na pola męczenników Wandejczycy.
„On króluje przez Drzewo Krzyża!” Rzeczywiście, to przez Krzyż Jezus zwyciężył demona, grzech, ducha świata, śmierć wieczną, nawet pogańskiego cesarza.

W Gabonie, młody misjonarz, Marcel Lefebvre widzi na własne oczy zwycięstwo Mszy św., która przemienia dusze, a nawet twarze tych pogan, którzy stali się wiernymi Naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi. Ci poganie, którzy stali się wiernymi, będą teraz wierni swoim zobowiązaniom, a szczególnie swoim zobowiązaniom małżeńskim. To bardzo aktualne zagadnienie, drodzy wierni, w zestawieniu z brudnymi, wręcz obrzydliwymi kwestiami, które podnosi się i głosi w katolickim Rzymie.
Arcybiskup Lefebvre o pobycie w Afryce powiedział: „Widziałem. Widziałem na własne oczy, jak nawet całe wsie były przemieniane, nie tylko duchowo, ponadnaturalnie, ale także fizycznie, materialnie, socjalnie, ekonomicznie, politycznie”. I dorzucił: „Nie ma powodu, dla którego dzisiaj Msza Święta nie miałaby przynieść tych samych owoców przemiany przez zasługi Jezusa Chrystusa i również zasługi Naszej Pani, Matki Bożej Niepokalanej”.

Realizacja programu Chrystusa Kapłana i Króla to triumf doktryny rzymskiej, którą młody seminarzysta Marcel Lefebvre otrzymał od swoich rzymskich mistrzów, szczególnie od ojca Voegtli, który wpajał seminarzystom: „To przez Niego, przez Naszego Pana Jezusa Chrystusa posiadamy centrum wszystkiego: Króla — rozwiązanie wszystkich problemów, pożywienie dla naszej inteligencji i dla naszych serc, życie naszych dusz, naszych ojczyzn”. To narzędzie, jak dorzuca Marcel Lefebvre, przemienia życie: „Nasi mistrzowie rzymscy nauczyli nas integralności, niepodzielności kapłaństwa; to znaczy kapłaństwa katolickiego, to znaczy ofiary kapłana dla Królestwa Jezusa Chrystusa. Ofiary kapłana dla Królestwa Jezusa Chrystusa”: królestwa indywidualnego — w duszach, i królestwa publicznego — w życiu publicznym. Wszystko tak, jak nauczał papież Pius X.

Dochodzimy tutaj do drugiego punktu tego kazania: Marcel Lefebvre twarzą w twarz
z rewolucją. Marcel Lefebvre wzmocniony przez swoje kapłaństwo dla Chrystusa Króla będzie zwalczał rewolucję w Kościele. W Rzymie, w 1923 roku, gdzie przebywa jako seminarzysta, oddycha się jeszcze wonią cnoty i doktryny św. Piusa X, który umarł zaledwie 9 lat wcześniej. Papież, który potępił rewolucję we Francji i który potępił modernizm, przez piękne wyznanie wiary, którym było kazanie antymodernistyczne, zmobilizował i zjednoczył kapłanów katolickich w obronie wiary katolickiej i w jej głoszeniu.

Mówimy w modlitwie dzisiejszego święta:
„Deus qui ad catholicam fidem tuendam et universa in Christo restaurandam Boże, któryś powołał św. Piusa X, aby strzegł wiary katolickiej i aby przywiódł wszystkich (i wszystko) do Chrystusa”.
Przywrócenie Królestwa Jezusa Chrystusa nie odbędzie się bez uprzedniego wyznania wiary katolickiej i jej obrony. Tak właśnie postąpił Marcel Levebvre (Wkrótce upłynie od tego momentu 40 lat!) wspaniałą deklaracją wiary: przynależenia do Rzymu katolickiego, strażnika wiary i tradycji niezbędnej do zachowania tej wiary, przynależenia do Rzymu wiecznego — mistrza mądrości i prawdy, oraz odrzucenia Rzymu nowego, neoprotestanckiego i neomodernistycznego.
To wtedy, w Rzymie, Marcel Lefevbre, seminarzysta w szkole papieża, student encyklik papieskich, przede wszystkim dokumentów św. Piusa X, otrzymał, drodzy wierni, ten ideał walki Wiary przeciw rewolucji. Ten seminarzysta, ten młody ksiądz rzymski został przygotowany do prowadzenia dzisiejszej walki przeciw siłom ciemności rozpętanym przeciw Kościołowi.

Taktyka sił ciemności była treścią nauk seminarzystów:
Punkt 1.
Trzeba zdetronizować Naszego Pana Jezusa Chrystusa w życiu publicznym, tak aby stworzyć państwo laickie, bez Boga, antychrystusowe. Zostało to zrealizowane przez Kościół, albo przez ludzi Kościoła, przez wolność religijną zadeklarowaną w 1965 roku, blisko 50 lat temu.
Punkt 2.
Nie tylko zdetronizować Jezusa Chrystusa w życiu publicznym, ale znieść (usunąć) Mszę świętą; zdławić ją w taki sposób, aby kapłani nie wierzyli już w swoje własne Msze, w tę ofiarę przebłagalną za grzechy.
Zostało to zrealizowane przez Kościół, lub przynajmniej przez ludzi Kościoła, przez nową mszę, która wyeliminowała cel przebłagalny ofiary po to, aby stworzyć Kościół laicki. Kościół laicki!
Punkt 3.
Trzeci punkt postępu rewolucji to zniszczenie życia Naszego Pana Jezusa Chrystusa, suwerennego Kapłana, w duszach; zniszczyć życie łaski po to, aby dusze nie żyły już więcej
w stanie łaski. Uczynić dusze laickimi!

Takie oto były trzy punkty planu sił szatańskich: laickie państwo, laicki Kościół, a w końcu i laickie dusze. Arcybiskup Lefevbre bierze ten masoński program po to, aby go odwrócić i zrobić z niego katolicki program Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X:
1. Uczynić na nowo Mszę św. prawdziwą ofiarą, sakramentem ofiary na Kalwarii, która jest źródłem wszystkich łask zbawienia dla dusz i dla świata.
2. Przez prawdziwą Mszę uformować elitę chrześcijan, którymi Wy, drodzy wierni, powinniście być. Żywą elitę chrześcijan żyjącą w stanie łaski, zdecydowaną poświęcić się i uświęcić się, biorąc za przykład Naszego Pana Jezusa Chrystusa i korzystając z Jego łask i łask Najświętszej Dziewicy Niepokalanej. Chrześcijan zdecydowanych walczyć dla Chrystusa Króla. Elitę chrześcijan żyjącą w stanie łaski.
3. Przez tę elitę na nowo ukoronować Naszego Pana Jezusa Chrystusa, oddać Mu publicznie Jego koronę, wznosząc najpierw, tak jak to uczyniliśmy, bastiony chrześcijaństwa, którymi są: nasze przeoraty, nasze klasztory, nasze zakony, nasze wielodzietne rodziny chrześcijańskie, nasza prawdziwie katolicka edukacja, nasze niepodzielnie katolickie szkoły, wykonywany zawód podporządkowany prawu Naszego Pana Jezusa Chrystusa i, w końcu, życie publiczne zorganizowane według przykazań Bożych.

Postępując według tego programu, zmagając się ze wszystkimi przeszkodami i groźbami sankcji ze strony nowego Rzymu, jesteśmy, drodzy wierni, z góry zwycięscy. Przypominajmy sobie tę refleksję, podobnie jak uczynił to Arcybiskup Lefebvre, 30 maja 1988 roku, na kilka tygodni przed konsekracją biskupią: „Więź czysto formalna z nowym Rzymem jest niczym w obliczu zachowania wiary; więź formalna, owa sztuczna więź, owa więź, która byłaby tylko pozorna, jest niczym w obliczu zachowania i wyznawania wiary katolickiej! To do takiego świadectwa naszej wiary katolickiej Bractwo Kapłańskie św. Piusa X jest zaproszone. Ten, kto wytrwa do końca, będzie zbawiony”. To samo mówimy i dzisiaj: Nie możemy lepiej pomóc następcy Piotra, niż domagając się od niego wyznania nienaruszonej wiary katolickiej. Nie możemy lepiej pomóc następcy Piotra, niż przekazując wiarę katolicką i głosząc ją w porę i nie w porę — przez kapłaństwo oparte na doktrynie, kapłaństwo święte, kapłaństwo walczące, kapłaństwo misyjne, kapłaństwo Maryjne, zadedykowane Najświętszej Maryi Pannie, Jej apostolstwu i Jej królowaniu.

In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen.

Nabożeństwo pierwszych sobót

czytaj dalej

Uroczystości i święta

czytaj dalej

Copyright 2012–2021 Serwis Rycerstwa Niepokalanej Tradycyjnej Obserwancji